Ο Έλληνας ακόμη και στη σκλαβιά του βάζει κάποια όρια.
Είναι διαφορετικό πράμα να έχει σκλαβωθεί μετά από πόλεμο με παροχή φόρου αίματος και άλλο πράμα να έχει σκλαβωθεί με υπογραφές εκχωρήσεως εθνικής κυριαρχίας και με προδοσία.
Είναι άλλο πράμα να χύνεις το Αίμα σου για να υπερασπίσεις τη φάρα σου κι άλλο πράμα να τη βεβηλώνεις με το μελάνι της ατιμίας.
Στην πρώτη περίπτωση κάνεις κάθε απάτητη κορυφή της πατρίδος σπίτι, κάστρο σου και βάση εξορμήσεως ξεσχίζοντας τις εχθρικές σάρκες.
Η ελευθερία σου είναι ζήτημα χρόνου και η αγάπη των παιδιών της Πατρίδος αποτελεί την .....









