Πέμπτη, 2 Μαρτίου 2017

Η ΕΞΕΓΕΡΣΗ ΕΙΝΑΙ ΜΟΝΟΔΡΟΜΟΣ ΣΩΤΗΡΙΑΣ....

ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ ΑΛΛΟΣ ΔΡΟΜΟΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΞΟΔΟ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΑΣ ΑΠΟ ΤΗΝ ΚΡΙΣΗ

Κάνοντας σύνθεση των δύο άρθρων που ακολουθούν και είναι του ιδίου αρθρογράφου συμπεραίνουμε αβίαστα ότι το σημερινό απολυταρχικό καθεστώς που στην παρούσα φάση υπηρετείται από την ψευδοαριστερά, πρέπει να ανατραπεί. 

Δύο βασικοί πυλώνες της προπαγάνδας που προωθείται από τους εκάστοτε δωσίλογους κυβερνήτες αλλά και τους επίδοξους τοιούτους της αντιπολίτευσης, προκειμένου να πείσουν τους Έλληνες να γίνουν νεοραγιάδες και να υπομένουν αγόγγυστα τα εξωφρενικά και εξοντωτικά μέτρα οικονομικής δολοφονίας της χώρας που ........ασκούνται εις βάρος τους, είναι ότι: 
 
α) Με αυτόν τον τρόπο μένουμε στην Ευρώπη γιατί αν φύγουμε θα καταστραφούμε και β) Έτσι θα ξαναβγούμε στις «αγορές» και θα μπορέσουμε να ορθοποδήσουμε ξανά οικονομικά! 

Η απάντηση βρίσκεται στα ακόλουθα δύο μικρά αλλά περιεκτικά άρθρα: 

α) Η ΕΛΛΑΔΑ ΕΙΝΑΙ ΗΔΗ ΕΚΤΟΣ ΕΕ 
Γράφει ο Πέτρος Χασάπης

Για όσους κόπτονται για την παραμονή της Ελλάδας στην ΕΕ και τρομοκρατούν τους Έλληνες για το ενδεχόμενο της εξόδου της Ελλάδας από την ΕΕ, θα πρέπει να γνωρίζουν ότι από τη στιγμή που η Ελλάδα μπήκε στα μνημόνια, δεν ισχύει το ευρωπαϊκό δίκαιο για την Ελλάδα στη σημαντικότερη έκτασή του. 

Στην ουσία, η Ελλάδα είναι οιονεί εκτός ΕΕ. Και από τη στιγμή που έχουμε υπογράψει στο τρίτο μνημόνιο ότι η ελληνική Βουλή θα νομοθετεί μόνο ό,τι θέλει η τρόϊκα, η Ελλάδα δεν έχει στην ουσία ούτε εσωτερικό Σύνταγμα.

Ειδικότερα, σε ερώτηση δύο ξένων ευρωβουλευτών προς τον κ. Γιουνκέρ, για το αν ισχύει το ευρωπαϊκό δίκαιο για την Ελλάδα, ο κατ’ εξοχήν αρμόδιος να απαντήσει, πρόεδρος της ΕΕ απάντησε ως εξής:

«Το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο έχει επιβεβαιώσει πως τα μνημόνια είναι δράσεις του Ευρωπαϊκού Μηχανισμού Σταθερότητας, οι οποίες βρίσκονται εκτός της έννομης τάξης της ΕΕ. Επομένως, όταν υιοθετούνται εθνικά μέτρα που έχουν συμφωνηθεί στο πλαίσιο του Μνημονίου, η Ελλάδα δεν εφαρμόζει την ευρωπαϊκή νομοθεσία και ως εκ τούτου ο Χάρτης των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων δεν ισχύει ως έχει για την Ελλάδα».

Με άλλα λόγια, η Ελλάδα είναι τυπικά μόνο μέλος της ΕΕ χωρίς να υπάγεται πλέον στο ευρωπαϊκό δίκαιο και παράλληλα με καταργημένο defacto και το εσωτερικό της Σύνταγμα, δηλαδή με καταργημένο και το εσωτερικό της δίκαιο.

Αντιλαμβάνεστε λοιπόν ότι η νομιμοποίηση των Ελλήνων πολιτικών αυτή τη στιγμή είναι έωλη  και η μεταξύ τους θεατρική αντιπαράθεση είναι μόνο για αποκοίμιση του λαού προκειμένου να διατηρούν τις καρέκλες τους.


β) «Η έξοδος στις αγορές» Η Κυρίαρχη Ιδεολογία μας.

Γράφει ο Πέτρος Χασάπης

Όποιο ΜΜΕ και αν ακούσετε, όποιον πολιτικό ή εκπρόσωπο της πνευματικής ελίτ και αν ακούσετε, όλοι, μηδενός εξαιρουμένου (όλων των αποχρώσεων) μιλάνε για το μεγάλο στόχο της χώρας, που είναι η έξοδος στις αγορές. Από τη στιγμή που αυτό έγινε αποδεκτός στόχος από όλες τις πτέρυγες του καθεστώτος και επιβάλλεται προπαγανδιστικά στην εμβρόντητη κοινωνία, αυτόματα κατέστη Κυρίαρχη Ιδεολογία του Έθνους.

Σε περίπτωση δηλαδή που υπάρχει έστω και ένας πολιτικά αφελής που δεν το έχει ακόμα αντιληφθεί, θα πρέπει να γνωρίζει ότι το κρατικοδίαιτο παρασιτικό καθεστώς μας εξαθλιώνει, μέσα από τα μνημόνια, με ένα και μοναδικό στρατηγικό στόχο. Να μπορέσει να βγει και πάλι στις αγορές (διεθνείς τράπεζες και Funds), προκειμένου να βρίσκει δανεικά χρήματα για να ταϊζει το πελατειακό του σύστημα που το στηρίζει στην κοινωνική ηγεσία.

Το πώς θα εξοφληθούν αυτά τα νέα δάνεια δεν νοιάζει καθόλου το καθεστώς που μας χρεοκόπησε. Το να σκεφτεί δηλαδή ότι απαιτείται ανασύνθεση του παραγωγικού μοντέλου για να παράξει η κοινωνία πλούτο, ώστε να είναι σε θέσει το κράτος να εξοφλεί αυτοδύναμα τα δάνειά του, ούτε που το διανοείται.

Και δεν το διανοείται, όχι γιατί δεν γνωρίζει τι πρέπει να γίνει, αλλά απλά γιατί αυτό θα ανακατέψει την κοινωνική τράπουλα, θα αναδείξει νέες εθνικές παραγωγικές δυνάμεις και θα σπάσει το κλειστό εθνομηδενιστικό σύστημα.

Προτιμά να έρθουν επενδυτές από το εξωτερικό, στα πλαίσια της παγκοσμιοποίησης, αλλά κι αυτοί μόνο με την προϋπόθεση ότι θα καταβάλουν το σχετικό «νταβατζιλίκι» στην άρχουσα παρασιτική ολιγαρχία. Κάτι που προς το παρόν δεν φαίνεται να ευδοκιμεί, καθόσον οι ξένοι «γύπες» της παγκοσμιοποίησης, δεν θέλουν εξαρτήσεις από εγχώριους»προστάτες». 

Με λίγα λόγια, την μόνη επιλογή που νομοτελειακά μας επιβάλει το μέλλον αυτού του έθνους είναι η ανατροπή αυτού του μοντέλου.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου