της Αναστασίας Βούλγαρη*
Την Τρίτη 3 Δεκεμβρίου 2013, στην Ακαδημία Αθηνών, ο Μίκης Θεοδωράκης, κατά την τελετή υποδοχής του ως επίτιμου μέλους της Ακαδημίας εκφώνησε την ομιλία του με τίτλο «Η μόνη λύση», καταθέτοντας την πρότασή του για μια Ελλάδα ουδέτερη.
Επομένως ανεξάρτητη και δυνατή.
Γιατί αυτή η πρόταση;
Είναι εφικτή;
Είναι η νεφελώδης ουτοπία του καλλιτέχνη ή μήπως είναι όραμα και στόχος αγώνα για εμάς;
Θα τολμήσω να καταθέσω την άποψή μου για την ομιλία του Ακαδημαϊκού Μίκη Θεοδωράκη, με την ευχή και την ελπίδα να ανοίξει ένας διάλογος μέσα στην κοινωνία.
Αυτό που ζήσαμε ως κοινωνικό κράτος και αστική δημοκρατία ήταν το «νόθο παιδί» του καπιταλισμού, η «τακτική υποχώρηση» ,θα μπορούσαμε να πούμε, του συστήματος απέναντι στο σοσιαλιστικό στρατόπεδο.
Με την ανατροπή του «υπαρκτού σοσιαλισμού», ο καπιταλισμός σκότωσε το νόθο παιδί του, και ελεύθερος πλέον μονοκράτωρ αδηφάγα καταβροχθίζει κράτη, ανθρώπους και πολιτισμούς.
Έχουμε μια παγκόσμια εξουσία με δύο επιθετικά κέντρα. Εκμεταλλεύεται τον πλούτο που παράγουν οι εργαζόμενοι, συσσωρεύει αστρονομικά κέρδη και καταδικάζει τους λαούς στην εξαθλίωση. Χρησιμοποιεί τις επιστημονικές ανακαλύψεις και την τεχνολογία ενάντια στον άνθρωπο, προκειμένου...